92 س 5 - 6 . نيز رش : حواشى مربوط بصفحهء 57 س 3 ببعد قراضهء طبيعيات . ص 85 س 7 - « باضافت » ، يعنى به نسبت . در مقولات عشر ، مقولهء اضافت را بمقوله نسبت نيز تعبير كنند . ص 87 س 3 ببعد - « سخن اندر صوت و انواع و اسباب او بسيار است » ، راجع بمبحث صوت ( آواز ) و انواع آن نزد قدما ، رش : رسائل اخوان الصفا ج 2 ص 340 و 344 - 345 و ج 3 ص 103 و بعد ؛ اشعرى ؛ مقالات الاسلاميّين ج 2 ص 425 و 426 و بعد ؛ كتاب الهوامل و الشوامل از ابو حيّان توحيدى و ابو على مسكويه ( چاپ مصر 1370 هجرى ) ص 21 - 22 و ص 366 - 367 ؛ طبيعيات كتاب الشفاء ص 304 ببعد ؛ آقاى دانا سرشت ، ترجمهء علم النفس كتاب الشفاء ص 67 ؛ ابن سينا ، كتاب النفس على سنة الاختصار ، ص 42 ؛ كتاب النجاة ص 159 ؛ حكيم ناصر ، جامع الحكمتين ص 91 و ص 220 ؛ نظامى عروضى سمرقندى ، چهار مقاله ( چاپ ليدن 1327 هجرى ) ص 7 ؛ افضل الدين كاشانى ، مصنفات ص 416 و ص 420 - 421 . شيخ رئيس در طبيعيات دانشنامه گويد ( ص 85 - 86 ) : « و امّا شنيدن مر آواز را بود ، و آواز از موج زدن هوا بود بسبب جنبانيدنى درشت زود كه او را افتد ، كه بجهد از ميان دو جسم كه يك بر ديگر زنند ، جستنى سخت بشتاب موج ورا ؛ يا اندر جهد اندر ميان جسمى كه او را بشكافد اندر جستنى سخت بشتاب ، تا اندر وى موج افتد و آن موج پهن باز شود بشتاب سخت ، چون به گوش رسد آن هوا را كه اندرون گوش ايستاده بود